ภาษาดอกไม้เกิดขึ้นที่เมือง
คอนแสตนติโนเปิ้ล กรุงโรมประเทศ อิตาลี ในปี ค.ศ.1600
แพร่กระจายเข้าสู่ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1716 โดย Lady
Mary Worthley Montagu
และได้เผยแพร่เข้าสู่ประเทศฝรั่งเศส ในหนังสือชื่อ Le
Langage des Fleurs
ซึ่งลงความหมายของดอกไม้ไว้กว่า 8,000 ชนิด
และมีการแปลเป็นภาษาอังกฤษในสมัยของ Queen Victoria
White Rose : คุณมีค่าสำหรับฉัน...
White Rosebud : แด่เธอ... ที่ไม่มีความรู้สึก
Full red Rose : สำหรับคุณ... คนที่สวยที่สุดของฉัน
Deep red Rose : อายจัง...
White and Red rose together : มารวมใจกันเป็นหนึ่งเดียวกันเถอะ
Thornless Rose : เป็นความรักครั้งแรกของฉัน
Unique Rose : สำหรับคุณที่ขี้เหร่
Yellow Rose : อิจฉา, ริษยา
Deep red Carnation : สำหรับหัวใจที่แห้งเหี่ยว
Pink Carnation : ความรักของผู้หญิง
Yellow Carnation : สำหรับคุณที่บริสุทธิ์ และน่ารัก
Tulip : ฉันเสียสละทุกอย่างได้เพื่อคุณ
Red Tulip : ฉันรักคุณ...
Red Poppy : ฉันจะคอยปลอบโยนคุณเอง
White Poppy : ฉันเผลอรักคุณเข้าแล้ว
Scarlet Poppy : ฉันฝันเห็นหน้าคุณทุกคืน
Ivy : แต่งงานกันเถอะ...
Yellow Ivy : ฉันหลงไหลในตัวคุณ...
Rosemary : การเข้ามาในชีวิตผมของคุณ ทำให้ผมมีชีวิตชีวา
Indian Jasmine : ฉันเชื่อคุณ... คุณเป็นคนสำคัญของฉัน
Crocus : ไม่มีพิษ, ไม่มีภัย
Rhubarb : แนะนำ, เตือนสติ
Holly : ฉันไม่เคยลืมคุณ...
Buttercup : สำหรับคุณที่เป็นคนซื่อ (อาจจะบื้อ)
Purple Lilac : ความรักครั้งแรกที่หวานช่ำ
Peach Blossom : ฉันยอมเป็นทาสของคุณ
Iris : ฉันมีอะไรจะบอกคุณ...
White Daisy : สำหรับคุณที่ไร้เดียงสา...
Dandilion : ความรักเป็นสิ่งที่พระเจ้าบันดาลให้
Peony : รู้สึกอับอายขายหน้า
Yellow Chrysanthemum : ความรักที่บางเบา... อ่อนไหวง่าย
Pansy : รำพึงรำพันถึงความรัก
Zania : คิดถึงเพื่อนเก่า
Lotus Flower : รู้สึกบาดหมางในความรัก
Lady Slipper : Lady Slipper
Marigold : ฉันตกเป็นทาสของคุณแล้ว
Lettuce : อย่าเย็นชากับฉันนักเลยนะ... ขอร้อง
Parsley : ความรู้ที่มีประโยชน์
|